Traces of İnteratıon in Garden Cultures: Turkish and Japanese Gardens

Abstract

Bir toplumu diğer toplumlardan ayıran kültür, toplumların kendilerine özgü davranış kalıpları, inançları, fikirleri, değerleri ve bu değerlerin bütününün, daha iyi tanınıp anlaşılmasını sağlayan ideolojik bir olgudur. Kültürün oluşmasına ve gelişmesine etki eden önemli faktörlerden biri de, sanattır. Bu açıdan bakıldığında, sanat ve bileşenleri kültürün yansıması olarak ifade edilebilir. Dolayısıyla sanat ve kültür ayrılmaz bir bütündür ve hiç şüphesiz sanat dalları kültürün kavranmasında önemli bir gereçtir.

Önemli bir sanat dalı olan, bahçe sanatında yapılan araştırmalar göstermektedir ki, bahçeyi içine alan dini, sosyal, doğal, kültürel ve tarihi olguların hepsi sanata anlamlar yükleyerek o toplumun bahçe sanatının yorumlanmasına katkı sağlar.

Tarih boyunca toplumlar farklılaşan yapıları ile değişimlere uğramış ve her uygarlık kendine özgü bahçe kültürü geliştirmiştir. Bahçe kültürünün batıda seyir, doğuda yaşamak fikri ile geliştiği şüphesizdir. Bu bağlamda, Türk ve Japon Bahçe Sanatını birbirine yakınlaştıran da doğayı yaşama fikridir. Söz konusu iki uygarlığın bahçelerinde mistik ve edebi bir ruhla inanç, fikir ve değerlerini yansıtmaları sonucu ortaya çıkan bahçe kültürü, kimi zaman birbirine benzer kimi zaman birbirinden farklı bir yapıya bürünmüştür.

Bu bildiride, farklı uygarlıkların bahçe sanatında doğa-insan-kültür etkileşiminin izlerini bahçelerine ne ölçüde ve nasıl aktardıkları, doğaya sevgisinin Türk ve Japon bahçe sanatında yansımaları vurgulanmaktadır.