DENEYSEL OLARAK ENFEKTE EDİLEN GÖKKUŞAĞI ALABALIKLARINDA Micrococcus luteus’ UN PATOJENİTESİNİN TESPİTİ

Abstract

Son yıllarda akuakültür sektörünün hızlı gelişimine bağlı olarak balıkların büyümesini destekleyici diğer taraftan hastalıklardan korunma ve tedavi amacıyla antibiyotik, pestisit ve diğer kimyasal maddelerin kullanımında yoğun artış görülmektedir. Ancak yanlış antibiyotik uygulamaları balık patojenlerinin antibiyotiklere direnç kazanmasına sebep olduğu için hastalıkların tedavisini güçleştirmekte ve özellikle zoonotik özellikteki balık patojenleri insanlarda tedavisi güç enfeksiyonlara neden olabilmektedir. Günümüzde bakteriyel hastalıkların kontrolü ve hastalıklardan korunma amacıyla spesifik ve spesifik olmayan savunma mekanizmasının güçlendirilmesi amacıyla probiyotiklerin kullanımı gibi alternatif doğal uygulamalar geliştirilmiştir. Probiyotik olarak belirlenen ajanların patojen özellikte olmaması, antagonistik etkiye sahip olması yanı sıra bağırsağa kolonize olması gerekmektedir.

Bu çalışmada, bir önceki projemizde kültür sinarit balıklarının (Dentex dentex) bağırsak florasından ve kuluçkalık suyundan izole ettiğimiz iki adet Micrococcus luteus (M1-M2) bakterisi kullanılmıştır. Ayrıca adı geçen bakterinin Photobacterium damsela subsp. damsela’ ya karşı antagonistik etki özelliğine sahip olduğu da tarafımızdan rapor edilmiştir (Akaylı ve Ürkü, 2014). Bu nedenle probiyotik adayı olarak belirlenen Micrococcus luteus izolatlarının deneysel olarak gökkuşağı alabalıklarında patojenik özelliğinin olup olmadığının araştırılması sonucunda adı geçen bakterinin kültür alabalıklarında probiyotik olarak kullanılabilirliğinin tespit edilmesi mümkün olacaktır.

Gökkuşağı alabalıklarında M. luteus’ un patojen özellik taşıyıp taşımadığını tespit etmek amacıyla İ.Ü. Su Ürünleri Fakültesi Sapanca İçsu Ürünleri Araştırma ve Uygulama Biriminden temin edilen yaklaşık 4-5 g ağırlığındaki 75 adet gökkuşağı alabalığından 2 deney (M1-M2) ve 1 kontrol grubu olmak üzere 3 deneme grubu oluşturularak patojenite testi gerçekleştirilmiştir. M. luteus bakterisinin hücre yoğunluğu 107 hücre / ml olarak ayarlandıktan sonra denemede kullanılan alabalıklara bakteri banyo yöntemi ile verilmiştir. Kontrol grubundaki balıklara ise herhangi bir bakteri verilmemiştir. 30 gün boyunca balıklarda meydana gelebilecek klinik bulgular gözlenmiştir.

Bu çalışmadan elde edilen veriler sonucunda çeşitli balık patojenlerine karşı antagonistik etkiye sahip M. luteus izolatlarının deneysel olarak enfekte alabalıklarda herhangi bir klinik belirtiye ve mortaliteye neden olmadığı tespit edilmiştir. Bir sonraki hedefimiz bu probiyotik adayı ajanın, yeni yem almaya başlayan larva aşamasındaki balıkların yemine ve suyuna ilave ederek bağırsakta kolonizasyon yeteneğinin araştırılması olacaktır.