Bir Kutsallaştırma Örneği Olarak Kerbela

Abstract

800x600

Normal 0

21

false false false

TR X-NONE AR-SA

MicrosoftInternetExplorer4

/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Normal Tablo"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman",serif;}

Kerbelâ başta olmak üzere Necef’in dinen kutsal mekânlar olduğu inancının yerleşmesinde hiç şüphesiz Şia’nın dinî ve siyasî otoritelerinin göz ardı edilemez bir katkısı vardır. Erken dönemlerden itibaren Kûfe/Necef ve Kerbelâ’nın önemi ve faziletine dair pek çok haberin Şiî kaynaklarda yer bulduğu bilinmektedir. Özellikle Şiî ulema, iktidarın desteğini aldığı dönemlerde bu konulara dair eserler kaleme alarak Kerbelâ’yı canlı tutmanın yollarını aramıştır. Bu bağlamda Zeynelâbidîn, Muhammed el-Bâkır ve Ca’fer es-Sâdık’tan geldiği belirtilen bazı rivayetlerle Hz. Hüseyin’in kabrini ziyaret etmenin meşruiyet ve faziletine vurgu yapılmış ve düzenli bir şekilde Şiîler’in bu mekânı ziyaret etmeleri istenmiştir. Şiîler’in Hz. Hüseyin’in türbesine olan düşkünlükleri zamanla aşırı boyutlara ulaşmış ve Kerbelâ kutsal (harâm) belde sayıldığı gibi burayı ziyaret de hac ile kıyaslanmıştır (Meclisî, 98/28-44). Bu makalede Hz. Hüseyin’in ailesiyle birlikte 10 Muharrem 61 (10 Ekim 680) tarihinde şehit edildiği mekân olan Kerbelâ’nın süreç içerisinde kutsal bir mekâna nasıl dönüştürüldüğü hususu üzerinde durulacaktır.