‘Tahsil Edilemeyeceği Anlaşılan Kamu Alacağı’ Kavramının Belirlilik İlkesi Bakımından Yargı Kararları Işığında İncelenmesi

Abstract

Tahsil edilemeyen ve tahsil edilemeyeceği anlaşılan bir kamu alacağının varlığı, vergilendirme ilişkisinin borçlu tarafında kimin yer alacağının belirlemesi bakımından önem arz eden bir konudur. Nitekim, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 35’inci ve mükerrer 35’inci maddeleri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 10’uncu maddesi, tahsili imkânsız bir alacağın varlığına ilişkin farklı sorumluluk halleri öngörmektedir. Çalışmada, bu sorumluluk hallerinin ortaya çıkışından önceki aşamada yer alan, tahsil edilemeyeceği anlaşılan kamu alacağının varlığının hangi kriterlerden hareketle tespit edilmesi gerektiği ve bu tespitin belirlilik ilkesi bakımından özellik arz eden yönleri ele alındıktan sonra; Danıştay’ın çeşitli daire ve kurullarına yansıyan uyuşmazlıklar ile bu uyuşmazlıkların çözümünde yer alan görüş farklılıkları incelenmiştir. Bu farklılıkların neden olduğu sorunlara yönelik çözüm önerilerinin sunulması çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Çalışma, tümevarım yöntemi kapsamında, doktrin-içtihat-mevzuat üçgeninde, karşılaştırmalı olarak tahsil imkansızlığı kavramını ve bu kavramın vergi hukukundaki uygulama alanının analizini içermektedir.