TEVARÜS EDİLMEMİŞ GELENEK: SÜLEYMANCILIK

Abstract

Çalışma Süleymancılık’ın dönüşüm alanlarını ve gelenekle kurduğu ilişkiyi ele almaktadır. Kemalist laiklik projesinin din üzerinde kurduğu baskının bir neticesi olarak Süleymancılık benzeri cemaatler geleneksel olarak dindar insanlara dini hayatın gereklerini ve pratiklerini topluluk içerisinde yerine getirmenin yeganeimkanını sunmaktadırlar. Süleymancılık’ın kurucu figürü olan Süleyman Hilmi Tunahan da dini eğitimin yasak olduğu yıllarda etrafına topladığı talebelerine dini eğitim vermesiyle bilinmektedir. Aradan geçen yıllar boyunca Süleymancılık örgütlenme biçimi, siyasetle kurduğu ilişki, liderlik anlayışı gibi alanlarda dönüşümler yaşamasına rağmen kendisini Süleyman Hilmi Tunahan zamanındaki yapı, işleyiş, düşünce ve kavramlara referansla tanımlamaktadır. Bu tanımlama özellikle devletin dine karşı baskıcı politikalarının farklılaştığı dönemlerde hayati bir meşrulaştırma işlevi görmektedir.