İstanbul Tıp Fakültesi Öğrenci Ve Hekimlerinin Tıpla İlgili Tutumlarının Duygusal Anlam Ölçeği Kullanılarak İncelenmesi.

Abstract

Araştırmanın amacı İstanbul Tıp Fakültesi’nin birinci, dördüncü, altıncı sınıf öğrencileri, tıpta uzmanlık öğrencisi (asistan) ve öğretim üyelerinin “ideal bir hekim”, “kendileri” ve “hastalar” hakkındaki değer ve tutumlarının belirlenmesi ve mesleki gelişim, değişim sürecinde değişip değişmediğinin araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Tutumları belirlerken Osgood Duygusal Anlam Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmaya 255 hekim ve 948 öğrenci katılmayı kabul etmiştir. Bulgular: Gerek hekimlerde gerekse öğrencilerde ideal hekim, kendileri ve hastalarla ilgili en sık belirtilen sıfat dürüstlüktür. Kendilerini ve ideal hekimi daha ciddi değerlendirirken hastaları daha az ciddi olarak değerlendirmektedirler. Sonuç: Bulgularımız daha önce ülkemizde ve farklı kültürlerde yapılan çalışmalardaki öğrenci ve hekimlerin tutumları ile benzerdir. Bu bulgu tutumların yer ve zamandan bağımsız olduğu şeklinde yorumlanabilir. Hekimlerin tıp fakültesinde şekillenen tutum ve davranışlarını belirlemek önem kazanmaktadır.