Bir Devlet Adamı Olarak Fâik Âli Ozansoy

Abstract

Tanzimat’tan sonra gelişen Türk

edebiyatı, yapısı itibarıyla disiplinler arası

çalışmalar yapmayı mecburi kılan bir alandır.

Bu dönemdeki sanatkârların aynı zamanda

devlet adamı olması, edebiyat ile yönetim

bilimi arasındaki etkileşimin incelenmesini

gerektirir. Bu bağlamda Fâik Âli Ozansoy,

önemli bir figür olarak karşımıza çıkar. Fâik

Âli Ozansoy, sanat hayatında olduğu gibi

yöneticilik hayatında da ulviliklerin ve ütopik

dünyaların peşindedir. Dil ve sanat

konusunda muhafazakâr olduğu gibi

kanunların tatbiki ve devletin bekası gibi

konularda da muhafazakâr ve tavizsizdir.

Hâlbuki Fâik Âli Bey’in yaşadığı dönem,

böyle bir devlet adamı için oldukça

acımasızdır. Fâik Âli Bey, yöneticilik hayatı

boyunca, herhangi bir şahsa, zümreye ve

partiye mensup olmak yerine kanunlara ve

vicdanına bağlı olduğu için çoğu zaman yerel

ve merkezî güçlerle karşı karşıya kalmıştır.

Bu da -zamanla- Fâik Âli Bey’in edebî

hayatında olduğu gibi özel hayatında da

yalnızlaşmasına ve unutulmasına sebep

olmuştur. Bu çalışma, ilkeli ve duygusal bir

şairin, nasıl bir devlet adamı olduğunu

göstermesi açısından önemlidir.