Geç Ergenlikte Ayrılık ve Depresif Sorunsal: Projektif Testlerle Değerlendirme

Abstract

Blos (1962), ergenlik üzerine yazdığı kapsamlı eserinde geç ergenlik dönemini, ergenliğin son evresi olarak ele almaktadır. Çocuksu nesnelerden yatırımın çekildiği (Colarussu, 1988), eski duygusal bağların gevşetildiği ve yeni duygusal bağların oluşumunun başlangıcı olan geç ergenlik döneminde (Dashef, 1984), aileden uzaklaşmak, öznel bir kimliğe ulaşmak hedeflenir. Bununla birlikte, geç ergenliğin normatif bir kriz dönemi olduğu, kişinin bütünleştirme kapasitesine aşırı bir yükleme meydana geldiği ve bunun sonucunda uyumda başarısızlıklar, benlik deformasyonu, savunma manevraları ve ciddi patolojilerin ortaya çıkabildiği öne sürülmektedir (Blos, 1962).Bu çalışmada, geç ergenlikte ortaya çıkan depresyonun ayrılma-bireyleşme süreci ile ilişkisi hakkında bilgi edinilmesi amaçlanmıştır. Ayrılma-bireyleşme ergenlik döneminin önemli gelişimsel bir görevidir. Yaşamın her aşamasında aktif kalan intrapsişik bir süreç olmasına rağmen, geç ergenlik döneminde merkezi bir gelişimsel görev olarak kabul edilir (Blos, 1967, 1979). Van Eğitim Araştırma Hastanesi Psikiyatri Polikliniği'ne başvuran, depresyon tanısı almış ve yaşları 19-25 arasında değişen 17 kadın ve 17 erkek olmak üzere toplam 34 gönüllü katılımcıyla çalışma yürütülmüştür. Katılımcılarla psikanalitik yönelimli ön görüşme yapıldıktan sonra Rorschach Testi ve Tematik Algı Testi uygulanmıştır. Uygulanan malzemeler, Fransız Okulu'na özgü içerik analiziyle yorumlanmıştır.İstatistik ve içerik analizi sonuçlarına bakıldığında elde edilen bulgular, depresif geç ergenlerin nesne ilişkilerinin simbiyotik türde belirginleştiğini ve nesneden ayrılmada güçlük yaşadıklarını ortaya koymuştur. Bununla birlikte, narsisistik yetersizlikten ötürü duygulanımsal olarak depresyon yaşadıkları görülmüştür.Anahtar Kelimeler: Depresyon, Geç Ergenlik, Ayrılma-Bireyleşme, Projektif Testler Keywords: Depression, Late Adolescence, Separation-İndividuation, Projective Tests