Acil Şartlarda Ameliyata Alınan Duchenne Muskuler Distrofili Hastada Anestezi Yöntemi

Abstract

GİRİŞ ve AMAÇ: Duchenne Musküler Distrofisi (DMD) genetik geçişli, progresif seyreden nöromusküler bir hastalıktır. Musküler distrofilerin en ciddi formudur. İskelet kasında dejenerasyon ve atrofi ile karakterizedir. Pulmoner ve kardiyak tutulum nedeni ile anestezi uygulaması özellik gösterir.[¤]OLGU SUNUMU: Duchenne Musküler Distrofisi tanısı olan 20 yaşında 50kg ağırlığında erkek hasta apendiks perforasyonu ön tanısı ile acil ameliyata alındı. Preoperatif muayenesinde kifoskolyoz, bacaklarda pseudohipertrofi ve yürüme defekti tespit edildi. Hava yolu değerlendirmesinde mallampati III, baş boyun hareketlerinin kısıtlı olduğu görüldü. Hastaya 2mg intravenöz midazolam uygulanarak ameliyathaneye alındı. Maske ile 4L/dk oksijen başlandı. Artmış malign hipertermi riski ve zor havayolu nedeni ile ilk tercihimiz spinal anestezi uygulamasıydı. Vital bulgularımız KAH:125 atım/dk, TA:108/70 mmHg, SpO2:%98, EtCO2:27, vücut ısısı:37.1 derece tespit edildi. Hazırlıkların ardından L3-L4 ve L4-L5 intervertebral aralıklardan birer kez olmak üzere toplamda iki defa 25G(0.5x90mm) spinal iğne ile spinal blok denendi. Başarı sağlanamaması üzerine genel anesteziye geçildi. 2mg/kg propofol, 1microgram/kg fentanil, 0.5mg/kg rokuronyum ile indüksiyon yapıldı. No:6 entübasyon tüpü ile iki defa entübasyon denendi. Entübe edilemeyen hastaya No:4 fastrach laringeal maske takıldı. Anestezi idamesinde malign hipertermi riskinden dolayı total intravenöz anestezi uygulandı. Propofol 4mg/kg/saat ve Remifentanil 0.1microgram/kg/dk dozlarında infüze edildi. Ameliyat 150 dakikada tamamlandı. 4mg/kg sugammadeks ile nöromusküler blok geri döndürüldü. 30 dakika 2L/dk oksijen altında takip edilen hasta vital bulgularının stabil olması üzerine yakın takip amaçlı yoğun bakım ünitesine gönderildi. Bir günlük yoğun bakım yatışı sonrasında servise alındı.[¤]TARTIŞMA: DMD'li hastalarda solunum kasları ve kalp kası tutulumu olduğundan genel anestezi sırasında taşikardi, ventriküler fibrilasyon ve kardiyak arrest, postoperatif dönemde ise solunum yetersizliği ve uzamış mekanik ventilasyon ihtiyacı riski vardır. Bununla birlikte genel anestezide kullanılan bazı ilaçların mailgn hipertermiyi tetiklemesi, zor entübasyon olasılığı bu tip vakalarda bizi genel anestezi terciğinden uzaklaştırır (1,2,3). Bizim vakamızda da öncelikle spinal anestezi denenmiş ancak başarılı olunamayınca genel anesteziye geçilmiştir. Gerekli tedbirler alınarak acil ve zor vakalarda bile sorunsuz anestezi uygulamak mümkündür.[¤]