ABDÜLHAMİD DÖNEMİ OSMANLI COĞRAFYASINDA İSLÂMÎ İLİMLER

Abstract

Süleyman Sırrı, son dönem Osmanlı alimlerinden ve devlet adamlarından biridir. Kendisinin yazdığı hâl tercümesine göre 1267/1851, hayatına dair diğer evraka göre ise 1271/1855 yılında o dönemde İçel sancağına bağlı Ermenek kasabasında doğmuştur. İlk eğitimini Ermenek’te aldıktan sonra tahsilini tamamlamak için 1870 yılında İstanbul’a gitmiştir. Burada Beyazıt Camii dersiâmlarından Ermenekli Mehmed Aynî’nin derslerine devam ederek icazetnamesini almıştır. 1876 yılında Beşiktaş Mekteb-i Rüşdiyye-i Askerîsinin Arapça muallimliğine tayin edilerek ilk devlet görevine başlamıştır. 1879 yılında girdiği imtihanı kazanarak Beyazıt Camii’nde müderris olmuştur. Daha sonra çeşitli yerlerde eğitim-öğretim görevlerinde bulunmuş ve idari vazifeler üstlenmiştir. 1911 yılında Dârülfünûn muallimliğinden emekliye ayrılmıştır. Yapmış olduğu görevlerin yanı sıra telif faaliyetlerinde de bulunarak mantık, Arap dili, fıkıh, tefsir ve akâid gibi konularda birçok eser yazmıştır. 28 Ağustos 1931 yılında vefat etmiş ve İstanbul’daki Mezkezefendi Mezarlığı’na defnedilmiştir.Bu çalışmanın konusunu, Süleyman Sırrı’nın hayatı ve onun akâidle ilgili yazmış olduğu eserlerden hareketle itikâdî görüşlerinin tespit edilmesi oluşturmaktadır. Böylece son dönem Osmanlıdaki genel olarak ilmi ve kültürel ortamın özel olarak da bu dönemdeki ehl-i sünnet düşüncesinin anlaşılmasına katkı sağlanması hedeflenmektedir. Çalışmada betimsel bir yöntem izlenecektir. Kaynak olarak müellifin konuyla ilgili eserleri ve müelliften bahseden diğer bilgi ve belgeler kullanılacaktır.