Current Approaches on Communication, Philosophy and Social Services

Abstract

Özet

Modern çağın başlangıcı sayılan Vestfalya Barış Antlaşması uluslararası siyasal dengeler ve diplomatik ilişkiler açısından tarihsel bir dönüşümün simgesini oluşturmuştur. 15 Mayıs 1648’de imzalanan barış antlaşması, Vestfalya Sistemi olarak adlandırılan ‘egemen ulus-devlet’ anlayışını güçlendirmiştir. Bu dönemden itibaren uluslararası ilişkilerde devletler temel oyuncu rolüne bürünmüştür. Bu şekilde inşaa edilmeye başlanan modern uluslararası yapılanmanın, 1960 yılı sonrasında BM bünyesindeki İktisadi İşbirliği ve Gelişme Teşkilatı (OECD) faktörünün kalkınma yardımları çerçevesinde, daha düzenli bir döneme girdiği söylenebilir. İkinci Dünya Savaşı sonrası tarihsel süreçte devinim kazanan kalkınma yardımları, günümüz dünyasında devletlerarası işbirliğini geliştirmeyi hedeflemektedir. Ağırlıklı olarak da, gelişmekte olan ülkelerin kalkınma süreçlerine destek olmak ve acil sorunlarına çözüm bulmak amacıyla sağlanan yardımlar ile yatırımları kapsamaktadır. Küresel aktör olmayı hedefleyen ülkeler için de stratejik önem taşımaktadır.

Bugün kalkınma yardımları çerçevesinde, demokrasi, insan hakları, yaşam kalitesinin iyileştirilmesi, yönetişim gibi çağdaş dinamikler daha ön planda tutulmaktadır. Bu gelişmeye Amartya Sen’in ‘Özgürlükle Kalkınma Kuramı’nda geliştirdiği ‘Kapasite Yaklaşımı’nın yarattığı tartışmaların katkıları büyüktür. Türkiye’nin de bu alanda büyük bir ivme katettiği, özellikle son Küresel İnsani Yardım Raporları’na göre de en çok insani yardım yapan ülkeler arasına girdiği anlaşılmaktadır. Bu çalışmada da, Türkiye’nin söz konusu küresel perspektifte, sürdürülebilir kalkınma yardımları çerçevesinde yürüttüğü humaniter diplomasi politikalarının argumentatif bir yöntemle irdelenmesi amaçlanmış bulunmaktadır.

Anahtar Kelimeler: Küresel Barış, Demokrasi, İnsan Hakları, Küresel kalkınma Yardımları, HumaniterDiplomasi, BM, OECD, Türkiye