CORCİ ZEYDAN’IN ‘ABBÂSE SULTAN’ ADLI ROMANINDAKADIN KARAKTERLER

Abstract

750-1258 yılları arasında hüküm sürmüş olan Abbâsî Devleti, en parlak devrini Hârûn Reşîd (d.763/ö.809) zamanında (786-809) yaşamış, bu dönemde sosyal ve kültürel alanda da önemli adımlar atılmıştır. Bu dönemdeki kültürel gelişmelere saray kadınlarının da önemli katkıları olmuştur. Özellikle halifenin eşi Zübeyde bt. Ca’fer ve kız kardeşi Abbâse bt. Mehdî edebiyat alanında özellikle şiir türünde önemli seviyelere ulaşmışlardır. Halifenin nezdinde de önemli bir yere sahip olan Abbâse Sultan, halifenin sohbet toplantılarına katılır, ağabeyi de onun muhabbetinden çok hoşlanır ve daima kız kardeşiyle fikir alışverişinde bulunurdu. Zübeyde bt. Ca’fer ise entelektüel ve hayırsever kişiliğinin yanında iktidara etkisiyle göze çarpar. Zübeyde, bu kudreti ve devlet idaresindeki etkisiyle oğlu el-Emin’in küçük yaşta veliaht ilan edilmesini sağlar. Arap Edebiyatı’nda roman türünde en önemli bir yere sahip olan Corci Zeydan, ‘Abbâse Sultan’ adlı tarihi romanında Hârûn Reşîd’in kız kardeşi ile veziri Cafer el-Bermekî arasındaki münasebeti konu ederken Zübeyde bt. Ca’fer’in iktidar hırsı, halife üzerindeki etkisi ve Abbâse - Ca’fer ilişkisinde oynadığı rolü ele alır.